Het onderstel van de auto heeft de volgende afstellingen:
-  De wielvlucht
-  De askanteling
-  De sporing

De binnen- of buitenwaartse hellingshoek aan de bovenzijde van het wiel ten opzichte van een verticale lijn die loodrecht door het wiel loopt heet de wielvlucht. Als de onderzijde van het wiel naar buiten wijst, is de wielvlucht negatief. Wanneer de bovenzijde van het wiel echter naar buiten wijst, is de wielvlucht positief.

Tegenwoordig hebben auto’s een negatieve wielvlucht, omdat het niet alleen voor een betere wegligging zorgt maar ook voor een verbetering van de stabiliteit. Aangezien een negatieve wielvlucht het wiel altijd naar binnen toe duwt, moet er wel gezorgd worden dat beide wielen even schuin staan zodat de auto niet naar één kant trekt. Hoe schuiner het wiel hoe beter de wegligging zal zijn, alleen gaat dit ten koste van het slijtageniveau van de band. Fabrikanten hebben voor elk type auto afzonderlijk een marge bepaald, zodat een overmatige bandenslijtage wordt tegengegaan.

De achter- of voorwaartse helling van de fuseepenen of fuseekogels gezien vanaf de zijkant, is de askanteling. Deze is altijd positief, wat inhoudt dat de veerpoot schuin naar voren gericht is, zoals ook bij een voorvork van een fiets het geval is. Een positieve askanteling zorgt niet alleen voor een betere wegstabiliteit, maar ook dat na het draaien van het stuur deze weer in rechte stand terugkomt. Wanneer een auto naar één kant loopt, is de askanteling links en rechts niet gelijk.

De stand van de wielen en assen ten opzichte van elkaar, is de sporing. Als de wielen aan de voorzijde dichter bij elkaar staan dan de achterzijde van hetzelfde wiel heet dit toespoor. Wanneer echter de wielen aan de voorzijde verder van elkaar staan dan de achterzijde, is er sprake van uitspoor. Wanneer de buitenkant van de band slijtage vertoont, de auto zwaarder stuurt en de auto eerder de neiging heeft naar de binnenkant van de bocht af te wijken, zal er sprake zijn van teveel toespoor.
Teveel uitspoor heeft echter slijtage aan de binnenkanten van de banden tot gevolg, een zenuwachtig stuurgedrag en een slechte centrering van het stuur. Wanneer het stuur scheef staat betekent dat de sporing versteld moet worden. Ook hier wordt door de fabrikant aangegeven wat de marges van de sporing zijn, zodat de banden niet te schuin worden afgesteld.